Category Archive: Καρδιολογικά Επίκαιρα

Sep 02 2010

Η ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΛΠΙΚΗΣ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ

Σύμφωνα με μια εργασία που δημοσιεύτηκε online στο περιοδικό Heart η μέθοδος κατάλυσης της κολπικής μαρμαρυγής κατά τη διάρκεια ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης παρουσιάζει πολύ καλά αποτελέσματα και σε βάθος χρόνου.

Σκοπός των ερευνητών στην μελέτη τους, ήταν να διαπιστώσουν κατά πόσο η κατάλυση της κολπικής μαρμαρυγής μέσω της απομόνωσης των εστιών που την προκαλούν, με διαφορές τεχνικές κατά τη διάρκεια ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης (ΗΦΕ), θα είχε διάρκεια, δηλαδή να είναι ο ασθενής ελεύθερος από υποτροπές σε βάθος χρόνου.

Ανάλυσαν αναδρομικά περιπτώσεις ασθενών που υποβλήθηκαν σε ΗΦΕ και μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας θέλησαν να εξετάσουν πιθανές υποτροπές της αρρυθμίας.

Εξετάστηκαν 285 ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε 530 μελέτες (1,9 μελέτες ανά ασθενή). Ασθενείς ελέυθεροι από παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή βρέθηκαν στο 86% και ελεύθεροι από μόνιμη στο 68%. Παρουσίασαν 3 αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (παροδικά ή μόνιμα) και η όψιμη υποτροπή ήταν 3% μετά τα 3 χρόνια.

Συμπερασματικά, η μακροχρόνια απουσία απο επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής είναι επιτεύξιμη με πολύ χαμηλά ποσοστά υποτροπών, και με πολύ μικρών ποσοστό ανεπιθύμητων επιπλοκών όπως τα εγκεφαλικά.

Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Heart (E pub ahead of print)

Aug 04 2010

Η ΥΠΕΡΩΡΙΑΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟ

Μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που προέρχεται από μια ερευνητική ομάδα στη Φιλλανδία σε συνεργασία με Βρεττανούς συναδέλφους δημοσιεύτηκε πρόφατα.

Σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνήσει την πιθανή σχέση που θα μπορούσε να έχει η υπερωριακή απασχόληση με τη στεφανιαία νόσο σε εργαζόμενους μέσης ηλικίας.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο της μελέτης αυτής, 6014 Άγγλοι εργαζόμενοι (4262 άνδρες και 1752 γυναίκες) ηλικίας 39-61 ετών, χωρίς προηγούμενο ιστορικό στεφανιαίας νόσου και οι οποίοι είχαν πλήρη απασχόληση από το 1991-1994 παρακολουθηθηκαν για μέσο διάστημα 11 ετών (2002-2004) και εκτιμήθηκαν για θανατηφόρο καρδιαγγειακό σύμβαμα, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, ή τυπική στηθάγχη.

Η στατιστική ανάλυση κατέδειξε ότι υπερωριακή εργασία 3-4 ωρών ημερησίως, συνδυαζόταν με 1,6 φορές περισσότερο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο σε σχέση με τα άτομα που δεν εργάζονταν υπερωρίες. Τα ευρήματα αυτά εξακολούθησαν να ισχύουν και μετά την εξομοίωση των ατόμων που μελετήθηκαν σε σχέση με τους υπόλοιπους κλασικούς παράγοντες κινδύνου.

Συμπερασματικά η υπερωριακή εργασία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου ανεξάρτητα από τους συμβατικούς παράγοντες κινδύνου.

Η εργασία αυτή δημοσιεύτηκε στο Eur Heart J 2010; 31 (14): 1737-1744

  • Σχόλιο The Cardio Clinic

Θα μπορούσε βέβαια αυτά τα ευρήματα να αποδοθούν εμμέσως σε επίταση των κλασικών παραγόντων κινδύνου, όπως λ.χ. το γεγονός ότι κάποιος που εργάζεται 3-4 ώρες επιπλέον ημερησίως δεν έχει χρόνο για να αθληθεί, κουράζεται περιοσσότερο με αποτέλεσμα ψηλότερες τιμές μέσης αρτηριακής πίεσης, δεν ακολουθεί ισορροπημένη διατροφή αφού μάλλον το ένα γεύμα είναι πρόχειρο, υπολείπεται σε ξεκούραση κλπ. Παρόλα αυτά για άλλη μια φορά αναδεικνύεται η αξία του μέτρου στην καθημερινή μας ζωή. Άρα και δουλειά με μέτρο καθότι όπως λέει και ο σοφός λαός … ” η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη”…

Aug 04 2010

Η ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ

Σύμφωνα με μια πρόσφατη αμερικανική μελέτη οι άνδρες με υπνοαπνοϊκό σύνδρομο (sleep apnoea syndrome) έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια και στεφανιαία νόσο από τις γυναίκες με την αντίστοιχη διαταραχή της αναπνοής.

Μέχρι τώρα η διαπίστωση ότι το σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο σχετίζεται με αυξημένη επίπτωση στεφανιαίας νόσου ηταν αποτέλεσμα μελετών παρατήρησης. Αντικειμενικός σκοπός της εργασίας αυτής ήταν να αξιολογήσει προοπτικά την πραγματική  συσχέτιση της υπνικής άπνοιας με την καρδιακή ανεπάρκεια και τη στεφανιαία νόσο στο γενικό πληθυσμό, σε άνδρες και γυναίκες.

Παρακολουθήθηκαν 1927 άνδρες και 2495 γυναίκες, ηλικίας άνω των 40 ετών χωρίς ιστορικό στεφανιαίας νόσου ή καρδιακής ανεπάρκειας για διάστημα 8,7 ετών. Μετά από στατιστική ανάλυση και εξομοίωση για όλες τις υποομάδες των ασθενών όλων των υπόλοιπων παραγόντων κινδύνου, βρέθηκε ότι η υπνική άπνοια ήταν ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για στεφανιαία νόσο (έμφραγμα μυοκαρδίου, ανάγκη για επαναγγείωση ή θάνατο στεφανιαίας αιτιολογίας) για τους άνδρες ηλικίας από 40 μέχρι 70 έτη. Δεν ισχύει αυτό για μεγαλύτερης ηλικίας άνδρες ή για γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας. Μεταξύ αυτών των ανδρών, η υποομάδα με βαρύτερη μορφή υπνικής άπνοιας ( δείκτης άπνοιας/υπόπνοιας >30) ήταν 68% πιο πιθανό να αναπτύξει στεφανιαία νόσο από αυτούς της υποομάδας με ηπιότερη μορφή (δείκτης άπνοιας/υπόπνοιας <5). Τα ίδια ευρήματα ισχύουν και για την ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας.

Έτσι λοιπόν οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η υπνική άπνοια συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο και καρδιακή ανεπάρκεια σε άνδρες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας στο γενικό πληθυσμό, παρά στις γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας.

Η πιο πάνω εργασία δημοσιεύτηκε online (epub ahed of print) στο περιοδικό Circulation

Jul 23 2010

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΗ ΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ

Πρόσφατα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το άγχος συνδέεται με αυξημένη δραστηριότητα των αιμοπεταλίων στους ασθενείς με στεφανιαία νόσο  και μπορεί επομένως να προβλέπει καλύτερα σ’ αυτούς τους ασθενείς την ικανότητα ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων από την κατάθλιψη.

Είναι γνωστό ότι τόσο η καταθλιψη όσο και το άγχος συνδέονται με τα στεφανιαία συμβάματα, ο μηχανισμός όμως παραμένει άγνωστος. Στην μελέτη που παρουσιάζουμε οι ερευνητές εξέτασαν τη συσχέτιση κατάθλιψης-άγχους με τη δραστικότητα των αιμοπεταλίων όπως αυτή καθορίζεται από τη δράση της σεροτονίνης.

Αξιολογήθηκαν 83 σταθεροί ασθενείς 3 μήνες μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο στεφανιαίας αιτιολογίας, τόσο για κατάθλιψη όσο και για διαταραχές άγχους μέσω της χρήσης εξειδικευμένων εργαλείων έρευνας. Παράλληλα μετρήθηκε η δραστικότητα των αιμοπεταλίων τους μέσω κυτταρομετρίας ροής για τη σύνδεσή τους με το ινωδογόνο καθώς επίσης και τα επίπεδα σεροτονίνης των ασθενών αυτών (η ποσότητα της σεροτονίνης συνδέεται με την εμφάνιση των καταθλιπτικών και αγχωδών διαταραχών). Η δραστηριότητα των αιμοπεταλίων (και συνεπώς η ικανότητά τους να δημιουργούν θρόμβους) ήταν στατιστικά σημαντικά ψηλότερη στα καταθλιπτικά και αγχώδη άτομα παρά στα καταθλιπτικά άτομα μόνο ή στα άτομα που δεν είχαν καμιά από τις 2 διαταραχές. Μέσω της στατιστικής ανάλυσης βρέθηκε ότι η δραστηριότητα των αιμοπεταλίων συσχετίστηκε και με τα ποσά σεροτονίνης στο αίμα των αγχωδών ατόμων, συσχέτιση που δεν παρατηρήθηκε στα καταθλιπτικά άτομα.

Συμπερασματικά οι αγχώδεις διαταραχές συνδέονται με τη δραστικότητα των αιμοπεταλίων που συνδυάζεται με τη δράση της σεροτονίνης σε σταθερούς ασθενείς με στεφανιαία νόσο και δείχνουν ισχυρή, ανεξάρτητη συσχέτιση με την αιμοπεταλιακή λειτουργία.

Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο Eur. Heart J. 2010 : (31) :1573-1582

Jul 09 2010

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙΟΥ ΣΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ ΣΥΜΒΑΜΑΤΑ.

Δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο New England Journal of Medicine μια εργασία η οποία διενεργήθηκε στις Η.Π.Α. και η οποία χρησιμοποίησε ένα μοντέλο καθορισμού πολιτικής για τη στεφανιαία νόσο και διερεύνησε την επίπτωση, τόσο σε επίπεδο μείωσης καρδιαγγειακών συμβαμάτων όσο και σε επίπεδο οικονομικού κόστους, της μείωσης πρόσληψης αλατιού κατά 3 γραμμάρια ημερησίως. (μέτριος περιορισμός)

Τα αποτελέσματα πραγματικά είναι εντυπωσιακά. Μείωση της ημερήσιας πρόσληψης αλατιού κατά 3 γραμμάρια έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση νέων περιπτώσεων στεφανιαίας νόσου κατά 60-120 χιλιάδες περιπτώσεις, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 32-66 χιλιάδες, εμφράγματος του μυοκαρδίου κατά 54-99 χιλιάδες και θανάτου από οποιαδήποτε από τις πιο πάνω αιτίες κατά 44-92 χιλιάδες.

Όλες οι υποομάδες του πληθυσμού οφελούνται πολύ από τη μείωση στην πρόσληψη άλατος και τα καρδιαγγειακά οφέλη πολλαπλασιάζονται αν αυτή η μείωση συνδυαστεί με διακοπή του καπνίσματος, μείωση της χιοληστερόλης και καταπολέμηση της παχυσαρκίας.

Το οικονομικό όφελος είναι επίσης τεράστιο. Η προαναφερθείσα μείωση κατανάλωσης αλατιού υπολογίστηκε ότι θα επέφερε αύξηση 194-392 χιλιάδων ετών καλής ποιότητας ζωής και μείωση κατά 10-24 δισεκατομμύρια δολλάρια ετησίως για δαπάνες υγείας που σχετίζονται με τις επιπτώσεις της υπερκατανάλωσης άλατος. Αυτό το εύρημα πρέπει να είναι ικανό να προσανατολίσει τις πολιτικές υγείας των διαφόρων κρατών προς την πλευρά της πρόληψης και της ενημέρωσης.

Ακόμα και μια πολύ μικρή μείωση της κατανάλωση άλατος κατά 1 μόνο γραμμάριο θα ήταν πιο αποτελεσματική οικονομικά για τα κράτη παρά οι δαπάνες τους για αντιυπερτασικά φάρμακα.

N Engl J Med 362:590, February 18, 2010

Jul 06 2010

ΤΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΧΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΧΙΤΩΝΑ ΣΤΟ DOPPLER ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΙΣΧΑΙΜΙΚΗΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ.

Η στεφανιαία νόσος (ΣΝ) είναι η συχνότερη αιτία συστολικής δυσλειτουργίας της αριστερας κοιλίας. Η αγγειογραφία θεωρείται η πιο αξιόπιστη μέθοδος για την τεκμηρίωση της ΣΝ αλλά ταυτόχρονα είναι επεμβατική, απαιτεί έκθεση στην ακτινοβολία και εμπεριέχει μικρό μεν αλλά υπαρκτό ποσοστό δυνητικών επιπλοκών. Άλλες μη επεμβατικές μέθοδοι για την τεκμηρίωση της ΣΝ συχνά απαιτούν ακριβό εξοπλισμό, έκθεση στην ακτινοβολία ή τη χορήγηση σκιαγραφικού κα παραγόντων αντίθεσης. Το υπερηχογράφημα των καρωτίδων με τη μέτρηση του πάχους του έσω χιτώνα (ΙΜΤ) είναι ασφαλές και ανέξοδο. Το καρωτιδικό πάχος του μέσου χιτώνα (CIMT) είναι συσχετιστεί καλώς με την ύπαρξη ΣΝ.

Στη μελέτη που παρατίθεται οι μελετητές πήραν μια ομάδα ασθενών με συστολική δυσλειτουργία της αριστεράς κοιλίας (LVEF<40%) και την υπέβαλαν σε αγγειογραφία των στεφανιαίων αρτηριών. Παράλληλα, δύο έμπειροι ανεξάρτητοι υπερηχογραφιστές υπέβαλαν τους ίδιους ασθενείς σε Doppler καρωτίδων με μέτρηση του ΙΜΤ, χωρίς να γνωρίζουν την κατάσταση των στεφανιαίων αρτηριών των ασθενών.

Βρέθηκε, ότι οι ασθενείς που δεν είχαν πλάκες στις καρωτίδες και είχαν πάχος μέσου χιτώνα <0.9 mm δεν είχαν σημαντική ισχαιμική στεφανιαία νόσο (ορίστηκε ως στένωση >75% στο LMCA και/ή εγγύς LAD ή >75% σε δύο κύριες στεφανιαίες αρτηρίες).

Δηλαδή η αρνητκή προγνωστική αξία του Doppler καρωτίδων είναι 98% και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αξιόπιστα σαν ένα εργαλείο αποκλεισμού ισχαιμικής αιτιολογίας συστολικής δυσλειτουργίας της αριστεράςκοιλίας.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο American Heart Journal 2010; 159:1059-1066

Jul 05 2010

Η πρώτη περίπτωση επιτυχούς απινίδωσης – Claude Beck

Η πρώτη περίπτωση επιτυχούς ανάνηψης ενός ασθενούς από κοιλιακή μαρμαρυγή περιγράφηκε από τον Claude Beck  το 1947. Πρωτοπόρος χειρουργός, ο Beck, περίγραψε την πορεία μιας καρδιακής ανακοπής κατά τη διάρκεια εγχείρησης αποκατάστασης σοβαρής δυσμορφίας του στέρνου σε ένα 14χρονο αγόρι, το οποίο άντεξε την εγχείρηση αλλά εμφάνισε καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σύγκλεισης του στέρνου. Το ΗΚΓ επιβεβαίωσε κοιλιακή μαρμαρυγή. Το στέρνο ανοίχτηκε ξανά, και καρδιακές μαλάξεις με ταυτόχρονη χορήγηση αδρεναλίνης και διγοξίνης έλαβαν χώρα. Για 45 λεπτά δεν υπήρξε ανταπόκριση. Τότε ηλεκτρικό ρεύμα διοχετεύτηκε απευθείας στην καρδιά αλλά η κοιλιακή μαρμαρυγή παρέμεινε. Μια δεύτερη σειρά απινιδώσεων οδήγησε το μυοκάρδιο σε αποπληξία αλλά σχεδόν ταυτόχρονα μετατράπηκαν σε ρυθμικές αλλά αδύναμες καρδιακές συστολές.

Παρόλο που η συστολική πίεση του αγοριού ήταν μόνο 50 mmHg, δεν υπήρξε κυάνωση κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και οι κόρες δεν εμφάνισαν μυδρίαση. Η σύγκλειση του θώρακα πραγματοποιήθηκε αφού υπήρξε ρυθμός και καρδιακή παροχή για 20 λεπτά. Ο ασθενής ανένηψε πλήρως χωρίς καρδιολογικά ή νευρολογικά ελλείμματα.

Ο Claude Beck γεννήθηκε στην Πενσυλβανία των Η.Π.Α. το 1894. Εκπαιδεύτηκε στα διάσημα πανεπιστήμια του Harvard και του John Hopkins και ακολούθως εργάστηκε στο πανεπιστήμιο του Cleveland όπου και ανέπτυξε το ερευνητικό του έργο. Παρόλο που ήταν θωρακοχειρουργός, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη της αγγειο- και νευροχειρουργικής. Κατά την διάρκεια των εγχειρήσεων θώρακα ο Beck ανέπτυξε ενδιαφέρον για τις μαλάξεις με ανοικτό θώρακα και την απινίδωση. Για αρκετά χρόνια ο Beck διενεργούσε απινιδώσεις σε ασθενείς που υφίσταντο κοιλιακή μαρμαρυγή κατά τη διάρκεια των εγχειρήσεων. Μέχρι το 1941 είχε αποκαταστήσει τον καρδιακό ρυθμό σε αρκετές περιπτώσεις αλλά όλοι οι ασθενείς είχαν καταλήξει χωρίς να επανακτήσουν συνείδηση.  Ακόμα και στην περίπτωση της επιτυχούς ανάνηψης το 1947, είχε χρησιμοποιήσει την κλασική του μέθοδο δηλαδή την τοποθέτηση της καρδιάς μεταξύ των δύο ηλεκτροδίων και τη χορήγηση εναλλασσόμενου ρεύματος 110 βολτ / 1,5 αμπέρ.

Η επιτυχία της πρώτης περίπτωσης καρδιακής ανακοπής συνίστατο στην συνέργεια απινίδωσης και καρδιακών μαλάξεων. Ο ίδιος ο Beck είχε δηλώσει ότι είχε την ελπίδα πως η συγκεκριμένη περίπτωση θα αποτελούσε την αρχή για εξοπλισμό των χειρουργικών αιθουσών με τα κατάλληλα μέσα και το αναγκαίο προσωπικό για επιτυχή αντιμετώπιση περιπτώσεων διεγχειρητικής κοιλιακής μαρμαρυγής.

Jul 05 2010

ΤΟ STRESS ΣΑΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟ

Σε μια πρόσφατη μετα-ανάλυση 20 μελετών που διενεργήθηκαν από το 1980 ως το 2009 και συμπεριέλαβαν περίπου 250.000 άτομα, επιχειρήθηκε να αξιολογηθεί η συσχέτιση μεταξύ στεφανιαίας νόσου και αγχώδους συνδρομής. Τα άτομα αυτά μελετήθηκαν για μέσο διάστημα 11,2 ετών και σαν καταληκτικά σημεία της μελέτης ορίστηκαν ο θάνατος από καρδιαγγειακή αιτία, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα (ασταθής στηθάγχη, αγγειακό εγκεφαλικό κλπ)

Βρέθηκε ότι τα αγχώδη άτομα βρίσκονταν σε αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση στεφανιαίας νόσου ή θανάτου από καρδιαγγειακή αιτία σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό σε σχέση με τα μη αγχώδη άτομα.  Ο κίνδυνος αυτός είναι ανεξάρτητος από δημογραφικές μεταβλητές ή τους κλασικούς βιολογικούς παράγοντες κινδύνου.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Journal of American College of Cardiology

(J Am Coll Cardiol, 2010;56:38-46)

» Newer posts