«

»

Jun 23 2011

Η ζωή μετά το έμφραγμα

Όπως αναφέρεται σε άλλο άρθρο της ιστοσελίδας, το έμφραγμα του μυοκαρδίου έχει σαν επακόλουθο τη νέκρωση τμήματος του μυοκαρδίου. Όταν επέλθει νέκρωση σε κάποιο τμήμα του μυοκαρδίου, η βλάβη είναι μή αναστρέψιμη, το τμήμα δηλαδή αυτό δεν ξαναζωντανεύει. Όταν ολοκληρωθούν τα δέοντα αρχικά βήματα αντιμετώπισης, δηλαδή αγγειοπλαστική ή εγχείρηση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, φαρμακευτική αγωγή και ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, ο ασθενής εισέρχεται στη φάση της καρδιακής αποκατάστασης, η οποία έχει σαν στόχο και φιλοσοφία την ελαχιστοποίηση του κινδύνου για εμφάνιση νέων καρδιακών επεισοδίων (δευτερογενής πρόληψη) και την επαναφορά του ασθενούς σε ομαλό τρόπο ζωής και καθημερινής δραστηριότητας τόσο στο οικογενειακό όσο και στο εργασιακό του περιβάλλον.

Οι κύριες συνιστώσες αυτής της μακροχρόνιας διαδικασίας είναι τρεις και συνίστανται σε:

1. Μη φαρμακευτικά μέτρα

2. Φαρμακευτικά μέτρα

3. Καρδιολογική παρακολούθηση.

Όσον αφορά τα μη φαρμακευτικά μέτρα, αυτά αποτελούν ένα σύνολο αλλαγών κυρίως σε επίπεδο τρόπου ζωής και έχουν να κάνουν α) με την άσκηση ( ο καρδιοπαθής αφού έχει την έγκριση του θεράποντα καρδιολόγου, πρέπει να αθλείται αν είναι δυνατόν καθημερινά.) Ιδανική θεωρείται η άσκηση που εφαρμόζεται τις περισσότερες μέρες τις εβδομάδας και συνίσταται σε ταχύ περπάτημα για 45 περίπου λεπτά με ταχύτητα περίπου 6 χλμ/ώρα.  β) με τη διατροφή και τον έλεγχο του σωματικού βάρους. Οι συστάσεις αναφέρουν καθημερινή πρόσληψη φρούτων και λαχανικών, υπεροχή των ποσοτήτων άσπρου κρέατος (ψάρι, κοτόπουλο) αντί κόκκινου (βοδινού, χοιρινού), συχνή κατανάλωση οσπρίων, περιορισμό της λήψης οινοπνεύματος (έχει τεκμηριωθεί η ευεργετική επίδραση 1-2 ποτηριών κρασί την ημέρα), περιορισμό της λήψης λιπαρών και της κατανάλωσης άλατος. γ) διακοπή καπνίσματος  και δ) αποφυγής συνθηκών ψυχολογικής φόρτισης (stress) ή ακραίων καιρικών συνθηκών (υπερβολική ζέστη ή υπερβολικό ψύχος).

Όσον αφορά στα φαρμακευτικά μέτρα, αυτά καθορίζονται με βάση τόσο τη νόσο αυτή καθ’αυτή (έκταση, βαρύτητα, επιπλοκές του εμφράγματος), αλλά και την αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε (αγγειοπλαστική, εγχείρηση ή συντηρητική αγωγή). Η βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής αγωγής είναι μέριμνα του θεράποντα καρδιολόγου και η ευθύνη του καρδιοπαθούς έγκειται στην πιστή εφαρμογή των οδηγιών που λαμβάνει.

Τέλος, η τακτική καρδιολογική παρακολούθηση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της δευτερογενούς πρόληψης και η αμφίδρομη επικοινωνία ιατρού-ασθενούς αποτελεί βασικό συστατικό της. Ο καρδιολογικός έλεγχος με λειτουργική δοκιμασία (δοκιμασία κόπωσης ή stress echo ή σπινθηρογράφημα) και απεικονιστική δοκιμασία (echo) καθορίζονται και διενεργούνται με βάση τις οδηγίες του θεράποντος καρδιολόγου. Γενικά, λειτουργική δοκιμασία διενεργείται περίπου κατ’ έτος.

Η επαναφορά του καρδιοπαθούς στη σεξουαλική δραστηριότητα καθορίζεται με βάση τα ενδεχόμενα συμπτώματα και την έκταση της μυοκαρδιακής νέκρωσης αλλά γενικά σε ανεπίπλεκτες καταστάσεις, μπορεί να αρχίσει περίπου στον ένα μήνα από το έμφραγμα.

Η επαναφορά στο εργασιακό περιβάλλον καθορίζεται επίσης από τα ενδεχόμενα συμπτώματα και την έκταση της μυοκαρδιακής νέκρωσης αλλά και από τη φύση της εργασίας. Είναι λογικό ότι βαρειές χειρωνακτικές εργασίες απαιτούν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ανάρρωσης.