«

»

Jul 05 2010

Η πρώτη περίπτωση επιτυχούς απινίδωσης – Claude Beck

Η πρώτη περίπτωση επιτυχούς ανάνηψης ενός ασθενούς από κοιλιακή μαρμαρυγή περιγράφηκε από τον Claude Beck  το 1947. Πρωτοπόρος χειρουργός, ο Beck, περίγραψε την πορεία μιας καρδιακής ανακοπής κατά τη διάρκεια εγχείρησης αποκατάστασης σοβαρής δυσμορφίας του στέρνου σε ένα 14χρονο αγόρι, το οποίο άντεξε την εγχείρηση αλλά εμφάνισε καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σύγκλεισης του στέρνου. Το ΗΚΓ επιβεβαίωσε κοιλιακή μαρμαρυγή. Το στέρνο ανοίχτηκε ξανά, και καρδιακές μαλάξεις με ταυτόχρονη χορήγηση αδρεναλίνης και διγοξίνης έλαβαν χώρα. Για 45 λεπτά δεν υπήρξε ανταπόκριση. Τότε ηλεκτρικό ρεύμα διοχετεύτηκε απευθείας στην καρδιά αλλά η κοιλιακή μαρμαρυγή παρέμεινε. Μια δεύτερη σειρά απινιδώσεων οδήγησε το μυοκάρδιο σε αποπληξία αλλά σχεδόν ταυτόχρονα μετατράπηκαν σε ρυθμικές αλλά αδύναμες καρδιακές συστολές.

Παρόλο που η συστολική πίεση του αγοριού ήταν μόνο 50 mmHg, δεν υπήρξε κυάνωση κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και οι κόρες δεν εμφάνισαν μυδρίαση. Η σύγκλειση του θώρακα πραγματοποιήθηκε αφού υπήρξε ρυθμός και καρδιακή παροχή για 20 λεπτά. Ο ασθενής ανένηψε πλήρως χωρίς καρδιολογικά ή νευρολογικά ελλείμματα.

Ο Claude Beck γεννήθηκε στην Πενσυλβανία των Η.Π.Α. το 1894. Εκπαιδεύτηκε στα διάσημα πανεπιστήμια του Harvard και του John Hopkins και ακολούθως εργάστηκε στο πανεπιστήμιο του Cleveland όπου και ανέπτυξε το ερευνητικό του έργο. Παρόλο που ήταν θωρακοχειρουργός, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη της αγγειο- και νευροχειρουργικής. Κατά την διάρκεια των εγχειρήσεων θώρακα ο Beck ανέπτυξε ενδιαφέρον για τις μαλάξεις με ανοικτό θώρακα και την απινίδωση. Για αρκετά χρόνια ο Beck διενεργούσε απινιδώσεις σε ασθενείς που υφίσταντο κοιλιακή μαρμαρυγή κατά τη διάρκεια των εγχειρήσεων. Μέχρι το 1941 είχε αποκαταστήσει τον καρδιακό ρυθμό σε αρκετές περιπτώσεις αλλά όλοι οι ασθενείς είχαν καταλήξει χωρίς να επανακτήσουν συνείδηση.  Ακόμα και στην περίπτωση της επιτυχούς ανάνηψης το 1947, είχε χρησιμοποιήσει την κλασική του μέθοδο δηλαδή την τοποθέτηση της καρδιάς μεταξύ των δύο ηλεκτροδίων και τη χορήγηση εναλλασσόμενου ρεύματος 110 βολτ / 1,5 αμπέρ.

Η επιτυχία της πρώτης περίπτωσης καρδιακής ανακοπής συνίστατο στην συνέργεια απινίδωσης και καρδιακών μαλάξεων. Ο ίδιος ο Beck είχε δηλώσει ότι είχε την ελπίδα πως η συγκεκριμένη περίπτωση θα αποτελούσε την αρχή για εξοπλισμό των χειρουργικών αιθουσών με τα κατάλληλα μέσα και το αναγκαίο προσωπικό για επιτυχή αντιμετώπιση περιπτώσεων διεγχειρητικής κοιλιακής μαρμαρυγής.